alfabetiseringslessen van impuls

Bron: Shirley Brandeis (Westerpost)

Touda woont al zesendertig jaar in Nederland, Fatima twaalf, de anderen negen. Vijf dames groot is het groepje dit keer – vaak groter - en ze vinden het moeilijk, Nederlands spreken. Bia schudt haar hoofd verontschuldigend, maar ze vindt het echt lastig om te praten in het Nederlands en zegt zachtjes – terwijl ze glimlacht – “Het is eng”. Voor haar is deze les van Impuls een uitkomst. Sinds er nieuwe inzichten zijn over alfabetisering - nadat bleek dat de gangbare methode onvoldoende resultaat opleverde – is ‘duurzame deelname aan de samenleving’ net zo belangrijk als het leren van de Nederlandse taal. Immers, de alfabetiseringslessen die de afgelopen jaren als voorbereiding op de Inburgeringscursus werden aangeboden in de stad, was voor minder dan de helft van de deelnemers succesvol te noemen. Ruim tweederde van de deelnemers, zo concludeerde DWI, is niet of nauwelijks in staat een nieuwe taal te leren lezen en schrijven. Hierbij gaat het merendeels om oudere, eerste generatie-immigranten die in eigen land geen onderwijs hebben gevolgd. “Deze langzame leerders hebben een andere benadering nodig,” vertelt Barbara Meeuwig, NT2-docent (Nederlands als Tweede taal) bij Impuls. “Voor hen is er nu een programma dat beter aansluit bij wat ze kunnen. Alles is daarbij vooral gericht op zelfredzaamheid en mondelinge communicatie en veel minder op lezen en schrijven. Als ze straks een gesprek op school, in de winkel, met buren of bij de dokter kunnen voeren, dan is het geslaagd.”

Geen eindtoets
En dus praat Barbara met haar deelnemers. Veel en over dagelijkse onderwerpen. Deze les over je huis. Waar heb je gewoond en waar woon je nu, is het onderwerp van gesprek. Touda woonde in Marokko vrij groot en water werd er uit een put gehaald, vertelt ze met enige moeite. Ze heeft net haar naam leren schrijven. Het niveau van de deelnemers verschilt nogal op dit gebied. Fatima kan prachtig schrijven en de Chinese Hungu, de enige van niet-Marokkaanse afkomst, schrijft en spreekt redelijk. Deze groep volgt wel dezelfde onderwerpen als de groep zogenoemde gemiddelde tot snelle leerders, die zich in zestien maanden tijd voorbereidt op het Inburgeringsexamen. Het verschil is dus dat deze groep geen Inburgeringsexamen doet, maar een panelgesprek - op een lager niveau - voert en geen schriftelijke toets hoeft te doen. Daarnaast worden ze gestimuleerd een activiteit buitenshuis te ondernemen – bijvoorbeeld naailes volgen, naar de sportschool gaan - en ook gezamenlijk gaan ze erop uit. Onder andere naar het Tropenmuseum waar ze aan de hand van een voorwerp uit eigen land gaan praten. En dat is eng, knikt Bia weer.

Praatje
“Ik begrijp hun verlegenheid wel,” vertelt Barbara Meeuwig. “Als ik in het buitenland ben en de taal niet honderd procent machtig ben; zo moet dat ongeveer voelen.” Praten is dan de oplossing. Gewoon praten en aan Barbara de taak de deelnemers in gesprek te laten komen en te houden. “Het is geen standaardles. We praten over een thema, maar als ik merk dat iets leeft onder de deelnemers, zoals laatst bijvoorbeeld burencontact, dan ga ik daarop door.” Wat haar doel is? “Ik hoop dat ze zich over een jaar iets makkelijker kunnen redden. Dat ze een praatje met de buren kunnen maken, dat ze zich bij de dokter kunnen uitdrukken en de dingen die ze nodig hebben kunnen aangeven. Dat maakt het wonen hier zo veel makkelijker.” 
 
Impuls heeft in Nieuw-West dertien alfabetiseringsgroepen op verschillende locaties. Voor informatie over de alfabetiseringscursussen kunt u bellen met Melissa Odijk van Impuls via 020 515 88 88.